ابن ميثم را براى شما نقل مىكنيم : او مىگويد : معنى اين سخن اين است كه : اسلام يعنى وارد شدن در طاعت خداوند بزرگ ، و لازمه آن تسليم بودن در برابر خدا است . و تسليم حق شدن ، از اينجا پيدا مىشود كه انسان يقين پيدا كند كه شخص مطاع يعنى خداوند ، شايسته تسليم شدن انسان در برابرش مىباشد . و از طرفى يقين به اين امر ، مستلزم اين است كه آنچه بر لسان پيامبرش جارى شده تصديق كنيم ، بنا بر اين صدق مىكند كه يقين همان تصديق باشد . و تصديق خداوند در وجوب اطاعتش ، خود ، اقرار به صدق و و راستى او است . و از ناحيه ديگر اقرار به وجوب چيزى ، مستلزم آن است كه آنچه را اقرار كرده‌ايم اداء نمائيم . و اداء ، چيزى جز عمل نيست . بنا بر اين اسلام همان عمل است و بس . ( اقتباس از شرح ابن ميثم جلد 5 صفحه 308 ) ( 602 . ) آغاز اين سخن را ابو عثمان جاحظ در ضمن صدگانه ابو عثمان جاحظ - كلمات صدگانه - اى كه از كلمات امام ( ع ) برگزيده آورده است . ( 603 . ) نويرى در كتاب نهاية الارب نويرى - نهاية الارب - ج 1 ص 176 ج 1 ص 176 و ابن قاسم در كتاب روض الاخيار ابن قاسم - روض الاخيار - ص 80 ص 80 آن را نقل كرده‌اند . اين سخن قبل از شريف رضى ره نيز معروف و مشهور بوده است زيرا زر - ابن حبيش زر ابن حبيش - نقل زر ابن حبيش - متوفاى سال 83 آن را از امير مؤمنان ( ع ) نقل كرده است .